IMG kopie

Nieuwsbrief nummer 8 – Samhain en het heldendom van de extremist

Samhain

 
Vandaag is het 31 oktober. De dag waarop Halloween wordt gevierd, de dag van het Keltische nieuwjaar. Het begin van de winter en de tijd van loslaten en inspiratie voor de projecten van het nieuwe jaar. Dit heeft te maken met de Keltische tijdsafbakening van perioden. De nieuwe dag begint na zonsondergang en het nieuwe jaar dus na de zomer.
 
Op deze grens van het einde van de zomer naar de donkerte van het nieuwe begin was volgens de oude Kelten ook de grens tussen de materiële – de stoffelijke – en de spirituele – de fijnstoffelijke of energetische – wereld op zijn dunst. Een ideaal moment dus om contact maken met de spirituele wereld en je eigen onderbewustzijn. Of om de overledenen uit te nodigen bij het feestmaal van Samhain.

Het extra uur van de afgelopen nacht maakt dat het vandaag vergeleken met gisteren extra vroeg donker is. Terwijl ik dit type klettert de regen tegen de ramen. Tijd om in huis te zijn. De kaarsen zijn aan. Een goed moment voor reflectie en naar binnen keren.

Wat heeft het afgelopen (Keltische) jaar me gebracht? Wat neem ik mee in het nieuwe jaar en wat niet? En heb ik voornemens of plannen voor het nieuwe jaar? Misschien flintertjes van inspiratie of krachtige wensen.
 
 
Nieuws van de week – Het heldendom van de extremist
 
 
Deze week waren de extremisten in het nieuws. Afgelopen week zijn in Eindhoven negen mannen van 19 tot 31 jaar aangehouden, allen islam-extremisten, in verband met het voorbereiden van een terreuraanslag. Ook zijn er deze week in Amsterdam en Zwijndrecht twee rechts-extremistische jongemannen van 19 jaar opgepakt vanwege terreurdreiging. Vorig weekend in Duitsland werden er vijftig ontwapend en weggestuurd bij de grens met Polen, omdat ze migranten uit het oosten tegen wilden houden.

Het deed me denken aan Rosa Luxemburg (1871-1919), econome, schrijfster, politiek denker en activiste, wiens leven en gedachtengoed in het boek ‘Het tij keren” van Joke J. Hermsen worden beschreven. Afgelopen week heb ik dit boek uitgelezen en ik was geschokt door de inhoud. Op 15 januari 1919 is Rosa Luxemburg samen met Karl Liebknecht, eveneens een pacifistische socialist, vermoord door een rechts-extremistisch vrijkorps. Deze rechts-extremistische vrijkorpsen, veelal bestaande uit militairen dienend onder de gevluchte keizer, hebben later Adolf Hitler aan de macht gebracht.

Wat brengt een mens tot zulke extremistische gedachten dat hij (meestal een hij) andere mensen moedwillig pijn doet? Of zelfs vermoordt? Dat kan alleen als hij de ander niet meer als mens ziet, vermoed ik. Als hij de ander niet meer ziet als iemand zoals hijzelf is. De ander moet worden ontmenselijkt door een bepaald kenmerk zoals ras, kleur, nationaliteit, geloof of zelfs favoriete voetbalclub. En dit anders zijn ontmenselijkt de ander, zodat er geweld kan worden gepleegd. Omdat de ander niet mag bestaan volgens de extremist, want het bestaan van de ander bedreigt het bestaan of de belangen van de extremist. In de kern is het de angst van de extremist voor de ander.

Het tragische is dat de extremisten in kwestie denken dat zij hiermee een held worden. Dat geldt ook bij religieuze extremisten die als zij de dood vinden bij hun heldhaftige, maar in werkelijkheid laffe acties, een religieuze superheld, te weten een martelaar, worden.

Op zich is het mannelijk streven naar heldendom volstrekt natuurlijk. In de menselijke evolutie heeft zich de mannelijk identiteit van ‘helpende’ held ontwikkeld. De mannen die de groep het beste hielpen (en daarbij ook het aardigste waren denk ik) mochten blijven en zich voortplanten. De definitie of interpretatie van ‘helpen’ is echter cultureel bepaald en kan door een makkelijk beïnvloedbaar onvolwassen brein verkeerd worden opgevat.

Nogmaals een oproep aan de maatschappij, hun ouders en buurtgenoten om deze kwetsbare jongens aandacht te geven, op te voeden en ze te laten kennismaken met anderen. Zodat zij zien dat de ander net zo is als zij zijn. Ook gewoon een mens.

Rosa Luxemburg had het idee om volksraden te organiseren zodat mensen samen over de toekomst van hun buurt konden beslissen. Elkaar leerden kennen in al hun diversiteit. Dit zou leiden tot verbondenheid en elkaar zien als mede-mens. Een goed idee tegen de ontmenselijking in al haar vormen. Elkaar weer echt zien, spreken en naar elkaar luisteren. Tegen extremisme en ontmenselijking.

Ik steun Rosa’s pleidooi voor volksraden en echte gesprekken om te komen tot wereld zonder terreur en (verbaal) geweld: een menselijke wereld.

Tot zover de achtste nieuwsbrief. Mocht jij je verbazen over (on) menselijk nieuws of andere input hebben voor mijn nieuwsbrief, laat het me weten op info@monikabankert.com.

Samen gaan we op weg naar een menselijke wereld en al het positieve en liefdevolle helpt.
 
Ik wens je een hele fijne week en tot snel!
 
 

Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten van Monika?

Je gegevens worden vertrouwelijk verwerkt volgens mijn privacyverklaring.

Scroll naar top