Ik hoop dat het goed met je gaat. Dat je van het winterse weer hebt kunnen genieten en dat je prettige dagen hebt gehad in december. En dat het nieuwe jaar fijn van start is gegaan. Ik wens je een gezond en gelukkig 2026, en bovenal een heel mooi jaar!
Het winterweer en ook de huidige ontwikkelingen in de wereld inspireren mij tot schrijven. Natuurlijk voor mijn volgende boek ‘Voor onze zonen+’, maar ook voor delen van mijn reflecties op social media. Sommige gebeurtenissen gaan zo tegen een duurzame toekomst van de mensheid, moeder Natuur én moeder Aarde in, dat ik voel dat de absurditeit ervan extra onder de aandacht moet worden gebracht als tegenwicht voor de normalisering van machtsmisbruik en destructie.
Ik deel mijn laatste twee reflecties graag met jou in deze nieuwsbrief. De eerste schreef ik een kleine week geleden op 6 januari, toen de term ‘het recht van de sterkste’ werd gebruikt om boevengedrag te ‘recht’vaardigen.
Het tweede reflectie schreef ik gistermiddag (11 januari) toen we ons nog in een wit en glad landschap bevonden.
Vier afgezegde afspraken en lekker binnen werken, relaxed zo’n eerste werkweek. Want geen reistijd en zo min mogelijk naar de supermarkt. Déjà vu ervaring met de corona-tijd. Echter zonder mondkapjes-stress of 1,5 meter beperking. Wel eerst de auto sneeuwvrij maken en dan glibber de glibber van parkeerplaats naar de supermarkt. Tegelijk ook een gevoel van: we helpen elkaar hier doorheen. Samen duwen om een slippende auto uit een sneeuwheuvel te bevrijden. Elkaar wijzen op een heel gladde plek.
Niet alleen de praktische omstandigheden, ook de angst is herkenbaar. Toen voor een onbekend en gevaarlijk virus. Deze keer is de angst voor buitenlandse machten.
Gevaarlijk en wel bekend. En daarom zo eng. Omdat we zien hoe ze tekeergaan. Inclusief onze oude bondgenoot Amerika, die ons dagelijks verbaast met acties en uitspraken waaruit machtsmisbruik spreekt. Zoals de ontvoering van het Venezolaanse presidentskoppel, het vermoorden van een onschuldige vrouw en het dreigement om andere landen te koloniseren.
Het wordt verdedigd als ‘het recht van de sterkste’ (zie ook mijn eerste reflectie in deze nieuwsbrief).
Dit zogenaamde recht is een tegennatuurlijk fenomeen. Namelijk veel negatieve, energie-vretende acties: eerst bewapenen en vechten, daarna een bezettende dictator resulterend in veel angst en trauma, extra overlevingsmaatregelen en opnieuw geweld in het verzet. Conclusie: een groot verlies van levens, geld, energie, natuur en infrastructuur.
De natuur is energiezuinig en circulair. Die doet, net zoals wij zelf, liever geen onnodige dingen. Wat wij wel willen is: mooie dingen maken of doen, andere mensen gelukkig maken en jezelf verder ontwikkelen. Zowel op het werk als in je privéleven.
Het doel is dus om gelukkig samen te (over)leven op planeet Aarde, en niet om elkaar angst aan te jagen. Als we het niet samen doen, gaat het niet lukken. Onderdrukking – het recht van de sterkste – op wat voor manier dan ook is een negatieve weg naar destructie en trauma. Geen duurzaam pad naar geluk.
Laten we met zijn allen stapjes zetten naar een positieve wereld vol geluk en liefde. Elkaar helpen waar mogelijk, en altijd de verbinding zoeken. Ook in elkaars angst of dit nu voor gladheid of voor oorlog is. Of voor een bureaucratische overheid of voor andere mensen.
Laten we het gesprek aangaan en echt naar elkaar luisteren. We zijn allemaal mens. Het echt naar elkaar luisteren en er samen uitkomen is gratis en niet ingewikkeld.
Het zou zomaar een steunmaatregel kunnen zijn voor het beheersen van de nieuwe angst. En samenwerken lokaal, nationaal en internationaal het vaccin tegen oorlog. Om dat effectieve vaccin te ontwikkelen is een grote uitdaging. Maar persoonlijk goed voorleven is altijd mogelijk als eerste stap.
De foto’s heb ik op 5 januari gemaakt in het Thijssepark in Amstelveen toen vlak na een paar uur sneeuwen de zon doorbrak en het voelde alsof ik in een sprookje liep.
Als je ‘Voor onze dochters’ via mijn website wilt kopen voor jezelf of om cadeau te geven (naar wens liefdevol gesigneerd), dan zorg ik ervoor dat het aanvullend voorwoord geprint meekomt in het boek.
Bijgaand de link naar ‘Voor onze dochters’.
Als je graag het aanvullende voorwoord wilt ontvangen in pdf, stuur me dan even een mailtje naar info@monikabankert.com, en het komt naar je toe.
Dit was de zeventigste nieuwsbrief. Mocht jij je verbazen over menselijk nieuws of andere input hebben voor mijn nieuwsbrief, laat het me weten op info@monikabankert.com.
Samen gaan we op weg naar een menselijke wereld en al het positieve en liefdevolle helpt.
Ik wens je veel liefde, voorspoed en gezondheid! Met hoop voor de toekomst.
